साखरखेर्डा|समाधान सरकटे
नळाला पाणी येईल या आशेने रोज सकाळी घराबाहेर पाहायचे आणि कोरडा नळ पाहून पुन्हा हंडा उचलायचा, हा काटेपांग्रीकरांचा गेल्या २५ दिवसांचा दिनक्रम झाला आहे. काटेपांग्री पाणी पुरवठा पूर्णपणे बंद पडल्याने गावात पाण्याचा ठणठणाट असून, प्रशासनाने तातडीने लक्ष द्यावे, अशी मागणी ग्रामस्थ करत आहेत.
या संकटामागचे कारण तांत्रिक बिघाड नाही, तर वेतनाचा प्रश्न आहे. गावाला पाणी पुरवठा करणाऱ्या कर्मचाऱ्याला गेल्या सात महिन्यांपासून वेतन मिळालेले नाही. महिन्याच्या शेवटी हातात येणाऱ्या पगारावर घर चालवणाऱ्या कोणालाही विचारा, सात महिने पगाराविना काम करणे किती अवघड असते ते सांगेल. अखेर संयम सुटल्याने या कर्मचाऱ्याने पाणी सोडणे बंद केले आणि त्याचा फटका थेट संपूर्ण गावाला बसला.
सर्वाधिक हाल महिलांचे होत आहेत. घरातील स्वयंपाक, धुणीभांडी, लहान मुलांची आंघोळ आणि जनावरांना पाणी, ही सगळी कामे पाण्यावरच अवलंबून असतात. नळाला पाणी नसल्याने महिलांना हंडे-कळशा घेऊन दूरवर वणवण भटकावे लागते. एका हंड्यासाठी लागणारा वेळ आणि श्रम एकदा मोजले, तर दिवसाचा मोठा भाग केवळ पाणी आणण्यात जातो. शेतीची कामे, मुलांचे शाळेला जाण्याचे वेळापत्रक आणि घरातील इतर जबाबदाऱ्या यांवर त्याचा परिणाम होणे साहजिक आहे.
काटेपांग्री ही लिंगा-काटेपांग्री गट ग्रामपंचायतीचा भाग आहे. सध्या या ग्रामपंचायतीवर प्रशासक नियुक्त आहे. विशेष म्हणजे, पाणी पुरवठा बंद असल्याची कोणतीही माहिती प्रशासकाला नसल्याचे समोर आले आहे. २५ दिवस गाव तहानलेले राहिल्यानंतरही संबंधित यंत्रणेपर्यंत हा विषय पोहोचलेला नाही, हे चित्र चिंताजनक आहे. गट ग्रामपंचायत असल्याने कारभाराचा पसारा मोठा असतो आणि त्यामुळे ग्रामपंचायत अधिकाऱ्यांचे प्रत्येक गावाकडे पाहिजे तसे लक्ष नसते, अशी ग्रामस्थांची तक्रार आहे.
कर्मचाऱ्याची बाजूही दुर्लक्षित करता येणार नाही. वेतन वेळेवर मिळत नाही, सात महिन्यांपासून एक रुपयाही हातात आलेला नाही आणि इतकी वर्षे काम करूनही त्याला कायम करण्यात आलेले नाही, अशा अनेक अडचणींचा पाढा त्याने ग्रामस्थांसमोर वाचला. मात्र त्याच्या या भूमिकेमुळे पाणी मिळणे बंद झाल्याने ग्रामस्थ स्वतःला वेठीस धरल्यासारखे वाटत असल्याचे सांगतात. म्हणजेच एकीकडे वेतनाविना राबणारा कर्मचारी आणि दुसरीकडे पाण्याविना तडफडणारे गाव, अशा दोन्ही बाजूंना या व्यवस्थेतील दिरंगाईचाच फटका बसला आहे.
दिलीप थिगळे, सुभाष वानखेडे आणि इतर ग्रामस्थांनी या प्रकरणी पंचायत समितीचे गटविकास अधिकारी अजित बांगर यांनी स्वतः दखल घ्यावी आणि पाण्याचा प्रश्न तातडीने सोडवावा, अशी मागणी केली आहे. गावकऱ्यांचे म्हणणे साधे आहे, पाणी ही चैन नाही, मूलभूत गरज आहे आणि ती भागवण्यासाठी २५ दिवस वाट पाहावी लागणे योग्य नाही.
याबाबत ग्रामपंचायत अधिकारी के. के. म्हस्के यांच्याशी संपर्क साधला असता, गावात पाणी पुरवठा होतो की नाही याची मला माहिती नाही, असे त्यांनी सांगितले. पाणी पुरवठा करणाऱ्या कर्मचाऱ्याने गेल्या अनेक दिवसांपासून वेतनासाठी तगादा लावला असल्याचे त्यांनी मान्य केले. माहिती घेऊन निर्णय घेतला जाईल, असे आश्वासन त्यांनी दिले. मात्र गावात २५ दिवस पाणी नसताना संबंधित अधिकाऱ्याला त्याची माहिती नसणे, हाच ग्रामस्थांच्या संतापाचा मुख्य मुद्दा आहे.
आता प्रश्न असा आहे की, हा तिढा सुटणार कसा? वेतनाची थकबाकी किती आहे आणि ती देण्यास काय अडचण आहे, हे स्पष्ट करून ती तातडीने अदा करणे हा पहिला टप्पा ठरू शकतो. त्यानंतर गावातील पाणी पुरवठा सुरळीत करण्यासाठी कायमस्वरूपी व्यवस्था करणे आणि कर्मचाऱ्याच्या नियुक्तीबाबत निर्णय घेणे आवश्यक आहे. तोपर्यंत पर्यायी व्यवस्था म्हणून टँकरने किंवा इतर मार्गाने गावाला पाणी उपलब्ध करून देणे हे प्रशासनाचे कर्तव्य आहे, असे ग्रामस्थांचे मत आहे.
काटेपांग्री पाणी पुरवठा पुन्हा कधी सुरू होणार, याकडे आता संपूर्ण गावाचे लक्ष लागले आहे. गटविकास अधिकारी आणि ग्रामपंचायत प्रशासन या प्रश्नाकडे किती गांभीर्याने पाहते आणि किती लवकर निर्णय घेते, यावर हजारो ग्रामस्थांची दैनंदिन सोय अवलंबून आहे.
तुमच्याही गावात पाणी, रस्ते किंवा वेतनाची अशीच समस्या आहे का? तुमच्या परिसरातील प्रश्न आमच्यापर्यंत पोहोचवा, आम्ही ते प्रशासनापर्यंत मांडू. ही बातमी तुमच्या गावातील मित्र-नातेवाइकांना शेअर करा आणि खाली दिलेल्या बटणावर क्लिक करून आमच्या WhatsApp ग्रुपशी जोडले जा, म्हणजे ताज्या बातम्या सर्वात आधी तुमच्यापर्यंत येतील. अधिक स्थानिक बातम्यांसाठी kattanews.in ला भेट देत राहा.
📲 आमच्या WhatsApp ग्रुपला जॉईन करा
संबंधित बातम्या
- दुष्काळ जाहीर होण्याच्या काही तास आधीच रताळीत शेतकरी पुत्राची आत्महत्या; शेतीचे नुकसान अन् कर्जाचा ताण
- मोठी बातमी! महाराष्ट्रातील 265 तालुक्यांत दुष्काळ जाहीर; फडणवीस सरकारचा मोठा निर्णय, शेतकऱ्यांना मिळणार ‘या’ सवलती
- केंद्रीय मंत्र्यांच्या मूळ गावाला जाणारी एसटीच मोडकळीस; तारांनी बांधलेली, पत्र्याच्या ठिगळाची बस… म्हणावी की धोक्याची सफर ?










